top of page

Τα πολλά ψευδώνυμα του Τσέχωφ

(Θεατρο)ιστορίες γι’ αγρίους


Φωτογραφία του νεαρού Τσέχωφ το 1882.

Αν και όλοι μας γνωρίζουμε τον Άντον Τσέχωφ ως θεατρικό συγγραφέα, ίσως δεν γνωρίζατε ότι το επάγγελμά του ήταν γιατρός. Όπως μάλιστα είχε δηλώσει κι ο ίδιος, “η ιατρική είναι η νόμιμη σύζυγός μου και η λογοτεχνία η ερωμένη μου”.


Ο Τσέχωφ μεγάλωσε σε μια φτωχή οικογένεια, στην πόλη Ταγκανρόγκ της νότιας Ρωσίας. Πήγε αρχικά σχολείο στο Ελληνικό Σχολείο του Ταγκανρόγκ και στην συνέχεια στο Γυμνάσιο του Ταγκανρόνγκ, όπου έχασε μια χρονιά επειδή απέτυχε σε μια εξέταση αρχαίων ελληνικών. Τελείωσε το γυμνάσιο το 1879 και έγινε δεκτός στην Ιατρική Σχολή της Μόσχας, από όπου αποφοίτησε το 1884 και ξεκίνησε να εργάζεται ως γιατρός.


Ήδη από τα τελευταία μαθητικά του χρόνια ήταν αναγκασμένος να συντηρεί μόνος του τον εαυτό του και να πληρώνει για τις σπουδές του. Παρέδιδε ιδιαίτερα μαθήματα και έγραφε σύντομες ιστορίες που τις πουλούσε στις εφημερίδες. Συνέχισε να γράφει για τις εφημερίδες και ως φοιτητής, για να μπορεί να πληρώνει τα δίδακτρά του.


Καθώς όμως σπούδαζε για να γίνει γιατρός, ένα επάγγελμα με κύρος, δεν μπορούσε να γράφει ιστοριούλες στις εφημερίδες με το κανονικό του όνομα. Χρησιμοποίησε πάνω από 40 ψευδώνυμα, με πιο γνωστό το “Αντόσια Τσεχοντέ”, ένα παρατσούκλι που του είχε δώσει ένας καθηγητής του στο Ταγκανρόγκ.


Άλλα, πρόσκαιρα ψευδώνυμα, που χρησιμοποιούσε σε σατιρικά κείμενα, ήταν τα “ο ποιητής της πρόζας”, “τσουκνίδα”, “ο αδελφός του αδελφού μου” και “γιατρός χωρίς ασθενείς”. Το τελευταίο συνδέεται με το γεγονός ότι έβγαζε ελάχιστα λεφτά ως γιατρός, ενώ δεχόταν δωρεάν τους φτωχούς ασθενείς. Αν και μέχρι το τέλος περίπου της δεκαετίας του 1880 ο Τσέχωφ θεωρούσε ακόμα την λογοτεχνία ως χόμπι, αυτή ήταν η κύρια πηγή του εισοδήματός του.


Ίσως το πιο ενδιαφέρον ψευδώνυμο, το οποίο χρησιμοποιούσε για πάνω από 10 χρόνια, είναι το “άνθρωπος χωρίς σπλήνα”. Από την μια, είχε μια κρυμμένη αναφορά στην ιδιότητα του γιατρού. Από την άλλη, συμβόλιζε κάποιον που βλέπει τον κόσμο χωρίς μελαγχολία ή θυμό. Ταιριαστός τίτλος για το ανάλαφρο ύφος των ιστοριών του. Ωστόσο, καθώς το συγγραφικό του έργο αποκτούσε όλο και μεγαλύτερη αναγνώριση και τα έργα του γίνονταν πιο ώριμα, άρχισε να γράφει όλο και πιο συχνά με το πραγματικό του όνομα, εγκαταλείποντας οριστικά τα ψευδώνυμα.


Πηγές:

Σχετικές αναρτήσεις

Εμφάνιση όλων

Comentarios


bottom of page